رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
انسان وقتی این شعر حافظ را می خواند ، غم وجودش را می گیرد. گویا این ستمی که بر ما می رود ابدیست. هر نوروز را به امید سالی نکوتر می آغازیم و با خود می گوئیم شاید امسال بهتر شود. اما حکومت اسلامی می آید و ما را صد سال دیگر به عقب می کشاند. اما چاره چیست باید ایستاد و جنگید. اگر چه نوروز و عید و جشن و سرور دیرگاهیست که از کشور ما رخت بر بسته ، اما با امید به بازگرداندن آنها و برقراری آزادی و دمکراسی باید نوروز را جشن گرفت و آرزو و امید را جامه ی نو پوشاند. چنین نبوده چنین نیز نخواهد ماند.
سال نو را به تمام هم میهنان آزادیخواه شادباش می گویم و برایشان شادکامی ، تندرستی و خرمی آرزومندم.
Read more
انسان وقتی این شعر حافظ را می خواند ، غم وجودش را می گیرد. گویا این ستمی که بر ما می رود ابدیست. هر نوروز را به امید سالی نکوتر می آغازیم و با خود می گوئیم شاید امسال بهتر شود. اما حکومت اسلامی می آید و ما را صد سال دیگر به عقب می کشاند. اما چاره چیست باید ایستاد و جنگید. اگر چه نوروز و عید و جشن و سرور دیرگاهیست که از کشور ما رخت بر بسته ، اما با امید به بازگرداندن آنها و برقراری آزادی و دمکراسی باید نوروز را جشن گرفت و آرزو و امید را جامه ی نو پوشاند. چنین نبوده چنین نیز نخواهد ماند.
سال نو را به تمام هم میهنان آزادیخواه شادباش می گویم و برایشان شادکامی ، تندرستی و خرمی آرزومندم.
