مرگ پيشواي اقتصاد راديكال
نوشنه ی امید مهرگان : به نقل از روزنامه شرق
اقتصاددان ماركسيست آمريكايي پل سوييزي، ۲۷ فوريه امسال (جمعه ۸ اسفند) در سن ۹۳ سالگي درگذشت بدون آنكه كسي به خبر مرگ او در ايران توجه كند. سوييزي درسنت چپ جايگاه بلندي دارد. روز آمد كردن و معرفي دوباره تفكر ماركسي به اقتصاد، از دستاورد هاي منحصر به فرد اوست. از او بيست كتاب و حدود صد مقاله به جا مانده است. اثري كه او را در سنت چپ سرشناس كرد، «نظريه رشد سرمايه دارانه» بود كه آن را در ۱۹۴۲ نوشت.سوييزي تمام «قرن كوتاه بيستم» (تعبير اريك هابسباوم) را زيست. زندگي «اجتماعي» او بسيار غني و ماجرا جويانه بود.سوييزي در ۱۰ آوريل ۱۹۱۰ در نيويورك به دنيا آمد. در آكادمي فيليپس اگزتر و دانشگاه هاروارد تحصيل كرد. پدر نويسنده چپ گراي «نظريه رشد سرمايه دارانه» معاون رئيس نخستين بانك ملي نيويورك در وال استريت بود. سال تحصيلي ۱۹۳۳ _ ۱۹۳۲ را در مدرسه اقتصا د لندن (LSE) گذراند. همان جا بود كه تحت تاثير ظهور نازيسم، نا آرامي هاي دانشجويي و دوستي اش با اقتصاددانان جواني چون جان رابينسون و اسكار لانگه، تحولي سياسي و روشنفكرانه را از سر گذرانده و به ماركسيسم پيوست.
سپس به هاروارد بازگشت ولي به قول خودش در كسوت يك «ماركسيست راسخ اما نادان». در ۱۹۳۸ تز دكتراي خود درباره از حصا رگري و سرمايه داري در دوره انقلاب صنعتي انگلستان را منتشر كرد. بعد از آن به كار روي نظريه رشد سرمايه دارانه (۱۹۴۲) پرداخت. در ۱۹۴۸ با روزنامه نگار كارگري لئو هابرمان در حزب پيشرو آرمانگراي هنري والاس به رقابت با دموكرات ها و جمهوريخواه ها مشغول شد. اين حزب شكست خورد. يك سال بعد در اوج گيري جنگ سرد آن زمان كه كميته فعاليت هاي ضدآمريكايي مجلس نمايندگان كار خود را آغاز كرده بود و مك كارتيسم، در برابر «تجاوز كمونيستي»، در حال شتاب گرفتن بود، سوييزي و هابرمان، نشريه سوسياليستي مستقل مانتلي ريويو (Monthly Review) را بنيان نهادند. در آن فضاي سياسي كه هر دم نفس گيرتر مي شد، مانتلي ريويو به يكي از اثر گذارترين گردهمايي هاي راديكال بدل گشت.
از نويسندگان اين نشريه مي توان از كساني چون سيمون دوبوار، ژان پل سارتر، فيدل كاسترو، سي رايت ميلز و نوآم چامسكي نام برد.در ۱۹۵۴، شر مك كارتيسم گريبان سوييزي را هم گرفت. او از تغيير دادن يادداشت هايي كه براي ايراد در دانشگاه نيوهمشاير تهيه كرده بود خودداري كرد و به همين دليل محكوم شد.بعدتر هم او را به دليل «اهانت به كميسيون» به زندان محكوم كردند ولي اين حكم توسط ديوان عالي آمريكا لغو شد. اين تصميم در ۱۹۵۷ يكي از همان اقداماتي بودند كه به تدريج اين شكار دسته جمعي چپ ها را به پايان برد. سنت چپ و به ويژه اقتصاد ماركسيستي، مرد بزرگي را از دست داد.
0 نظرات:
ارسال یک نظر